Nederlandse en Vlaamse maand -weerspreuken in beeld
3 november
Als het regent in november, valt Kerstmis in december.
Foto door Eliezer
2. Brengt de late herfst neveldagen, dan zal de sneeuw in de winter plagen.
Foto door Taneli Lahtinen
3. In november hard begin, in de winter zoet begin.
Foto door Georg Eiermann
4. Begin november al erg koud, zich niet lang staande houdt.
Foto door Tolga Ulkan
5. Wat is het toppunt van herfst? Wakker worden naast een eikel!
Foto door Tina Xinia
Maandspreuken november:
6. In november kom je te weten hoe lang de winter zal duren.
Foto door wenaturelovers
7. Wanneer het in mijn ziel een vochtige, druilerige novembermaand is, zal ik de herinnering aan warme, zonnige, nazomermiddagen als deze oproepen en enorm getroost worden.
Foto door photosforyou
8. “Herfst…de laatste, mooiste glimlach van het jaar.” De maand met de geur van pompoen, gewonde bladeren vallen op de grond, als goud, de laatste schoonheid, die de natuur gespaard heeft voor de finale van het jaar, de tijd dat het glinsterende zonlicht van het najaar zal worden verdreven en snijdende kou wordt terug gegeven.
Afbeelding: Peter van Geest AI. Betekenis 🍂: Het citaat vangt de essentie van de herfst op een zeer poëtische manier: “Herfst…de laatste, mooiste glimlach van het jaar.” Dit suggereert dat de herfst, hoewel het de voorbode is van de winter en het einde van het jaar nadert, nog steeds een periode van intense schoonheid is. Het is als een laatste, stralende afscheidsgroet voordat de natuur in rust gaat. “De maand met de geur van pompoen, gewonde bladeren vallen op de grond, als goud…” Dit roept specifieke sensorische beelden op die typerend zijn voor de herfst: de kenmerkende geur van pompoen (vaak geassocieerd met specerijen en herfstgerechten) en de visuele pracht van vallende bladeren die veranderen in gouden tinten. Het woord “gewonde” geeft een vleugje melancholie, alsof de bladeren, hoewel prachtig, hun levenscyclus beëindigen. “…de laatste schoonheid, die de natuur gespaard heeft voor de finale van het jaar, de tijd dat het glinsterende zonlicht van het najaar zal worden verdreven en snijdende kou wordt terug gegeven.” Dit benadrukt nogmaals het idee dat de herfst een culminatie is van natuurlijke schoonheid, bewaard voor het einde van het jaar. Het contrasteert de warme, “glinsterende” herfstzon met de naderende, “snijdende kou” van de winter, wat de tijdelijkheid van deze schoonheid benadrukt. Kortom, het citaat beschrijft de herfst als een melancholische maar adembenemende periode van overgang, rijk aan geuren, kleuren en een laatste uitbarsting van natuurlijke pracht voordat de winter intreedt. Oorsprong en Auteur: De zin “Herfst…de laatste, mooiste glimlach van het jaar” wordt vaak toegeschreven aan William Cullen Bryant, een Amerikaanse romantische dichter, journalist en redacteur. Hij is bekend om zijn gedichten over de natuur. De precieze formulering in het Nederlands kan een vrije vertaling zijn van zijn werk of een interpretatie ervan. Een vergelijkbare Engelse uitspraak die aan Bryant wordt toegeschreven is: “Autumn, the year’s last loveliest smile.” Dit komt uit zijn gedicht “The Death of the Flowers” (1825). Het vervolg van het citaat (“De maand met de geur van pompoen, gewonde bladeren vallen op de grond, als goud, de laatste schoonheid, die de natuur gespaard heeft voor de finale van het jaar, de tijd dat het glinsterende zonlicht van het najaar zal worden verdreven en snijdende kou wordt terug gegeven”) lijkt echter een uitbreiding of een combinatie van verschillende poëtische gedachten over de herfst te zijn, mogelijk geïnspireerd op de stijl van Bryant, maar niet direct één-op-één uit zijn werk. Het is heel goed mogelijk dat het een samenstelling is die door de jaren heen populair is geworden in het Nederlands, waarbij de kernzin van Bryant als inspiratie diende.
Door Pieter
Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa.
Spiritueel, echter niet religieus.
Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten.
Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).
